Jue. Oct 6th, 2022
Diego Álvarez entrenador O Rosal (4)
O míster do Rosal con Vicente del Bosque, seleccionador nacional

Case dous anos despois volvemos a entrevistar ao adestrador rosaleiro Diego Álvarez Fernández. Velaquí vos deixamos esta pequena conversa que tivemos recentemente con el, tras rematar o seu equipo, S.A.D. C.D.S.C. LA DEHESA, no 3º posto do grupo XVI da Segunda División de Madrid. Fantástica tempada a do míster do Rosal e os seus xogadores, que, en verdade, pasaron por moitos “atrancos” (como dispoñer de unicamente 12 fichas ou ¡non ter porteiro!)

-En primeiro lugar, Diego, graciñas por concedernos esta entrevista para Noticias O Rosal e noraboa polos teus éxitos en Madrid. ¿Que tal por esas terras, trátante ben?
Moitas grazas, agradecervos o voso interese. A verdade que me atopo moi ben por Madrid, aínda que como sabedes, a terra tírame moito. Realmente, o trato que recibe unha persoa, está un pouco relacionado cos seus actos, polo que teño que dicir que me tratan moi ben, tanto no Club coma na RFFM e o mesmo na RFEF.

Diego Álvarez entrenador O Rosal (8)
Fotos: La Dehesa / Federación Madrileña de Fútbol

 

-Adestras a un equipo cadete na Segunda División de Madrid e segues formándote como técnico. ¿Compaxínase ben todo?
Si, é unha cuestión de organización e de vontade. Todo é máis doado cando te dedicas integramente ao fútbol. Tamén é certo que neste mundo, debes estar continuamente formándote e reciclándote, aprender novas técnicas de traballo e outras ferramentas que te axuden a seguir avanzando. É unha profesión que está en continua evolución a todos os niveis (táctico, técnico, psicolóxico, físico…)

-Tivo que ser complicado xogar dende principio de tempada sen porteiro ou cos xogadores xustiños, “tirando” dos rapaces de categoría infantil, ¿non? 

Pois si, comezamos sendo 13 xogadores de campo e iso, sen porteiro, un problema que nos fixo traballar máis do esperado, pero puxemos broche e final a unha tempada incrible, onde sempre estivemos nos primeiros postos, alcanzando aínda o primeiro posto nalgunha ocasión, enfrontándonos a grandes escolas e clubs de fútbol. Sempre lle dixen aos meus xogadores que confiasen no que traballábamos pola semana, que nos podían gañar no resultado, pero xamais no esforzo e na actitude. Fomos solidarios nas axudas permanentes aos compañeiros, ofensivas e sobre todo, defensivas, xa que na portería estaba outro compañeiro que non era gardameta. Se houbo algo no que insistín moito aos rapaces foi nestas tres premisas: HUMILDADE, TRABALLO E ILUSIÓN. 

Diego Álvarez entrenador O Rosal (7)

-Cal era entón o teu equipo “base”, de cadetes en La Dehesa, eses “13 magníficos”, que comezaron esta 2015-2016.

Pablo Manso (1º portero, que deixou o o equipo na primeira volta)
Álvaro Gil (deixou o equipo a falta de 3-4 partidos)
David Patiño (porteiro en media parte)
Ángel Domínguez
David Fernández
Javier Del Rio (porteiro en media parte)
Juanjo Pérez
Ignacio Javier Cañas (porteiro en 5-6 partidos)
Víctor Matías
Pepe Gómez
Javier Romero (porteiro nun partido)
Pablo Cruzado (porteiro en 3-4 partidos)
Pedro Alba

-Pepe, o teu “pichichi”, incrible xogador, ¿non?  Supomos que terá “noivas” para a próxima tempada ou cres que quedará no club.
Certo. Pepe é o actual pichichi da Liga, e coma ben dis, conseguiu acadar ese pichichi tamén dos 16 grupos da categoría (208 equipos). É un xogador ao que nunca lle faltaron noivas, pero de momento segue no club no que se formou dende pequeno e cos mesmos compañeiros cos que comezou a dar as primeiras patadas ao balón, polo que teñen unha amizade máis alá do fútbol. Persoalmente, penso que pode estar nunhas categorías máis por riba, e veremos que pasa de cara á próxima tempada. Tan só lle desexo que siga traballando ca misma humildade e respecto coma ata agora, e que decida o que decida, que sexa feliz.

Diego Álvarez entrenador O Rosal La Dehesa (3)

Que pasou nese último partido de Liga, pois Pepe necesitaba moitos goles para ser o máximo goleador da categoría. ¿Cal é a historia dese encontro? 

Chegamos á ultima xornada sabendo que os nosos rivais gañaran e que xa non podíamos ascender, o que nos fixo poñernos outro obxectivo, que o noso xogador “estrella” pepe conseguir a o pichichi, que o tiña a 2 goles. Pero, xogamos contra un rival moi duro defensivamente e para máis, Pepe me di o día antes que seguramente non podería xogar, porque tiña 39’5 de febre. A falta de 3 horas para o partido, Pepe ten 38’5 de febre, pero a súa ambición por intentar logralo, o fan presentarse o partido cunha cara de enfermo que “madre mía” (risas). Comeza o encontro e todo o equipo se pon a disposición de Pepe para que poida facer polo menos 3 goles. Realmente foi incrible ver a todos volcados e traballando para o compañeiro. E o bo, antes do descanso e para sorpresa de todos, Pepe xa metera 4 goles. Moitísima alegría como imaxinaredes por parte de todos pola consecución do obxectivo, o que nos levou despois de toda esta dura tempada a celebralo por todo o alto e sacarnos a tensión acumulada.

Diego Álvarez entrenador O Rosal La Dehesa (9)

-¿Diego Álvarez ten algunha oferta na mesa para a seguinte tempada, quedará de novo na Dehesa? ¿Sabe xa cal vai a ser o seu futuro inmediato? ¿Madrid… O Rosal… outras opcións?

Bueno, dende o Club no que estou sempre me fixeron chegar o cariño e a su disposición para que continúe unha tempada máis, o cal, agradezo enormemente, pero aínda non sei se seguirei. Teño algunhas ofertas que me chegan dende a Federación, Comité e outras entidades e clubes, as cales estou estudando e valorando. Si podo adiantar que, máis alá do club no que estea, a próxima tempada a compaxinarei coa Dirección Técnica dunha Escola de Fútbol en Getafe. Sinceramente o que máis me apetece agora e chegar a miña terra, “O Rosal”, pasar o verán aí e “desconectar” o que se poida. Sobre todo psicoloxicamente, que o necesito… e que mellor sitio para facelo, que a comarca do Baixo Miño.

Diego Álvarez O Rosal equipo
Simpática imaxe que reflicte a boa sintonía equipo-adestrador

-Gustaríanos saber -en resumo- como teñen sido as últimas charlas e conferencias ás que tes asistido. Coincidiches nalgunha con persoeiros como Del Bosque, Antic, Camacho… cóntanos como foi ou está sendo esta experiencia de formación con estes profesionais do fútbol.
A verdade é que non hai como estar na capital para poder asistir e disfrutar de Conferencias, Congresos, Ponencias… foi un bo ano de formación e aprendizaxe. Estiven con Del Bosque, Camacho, Javier Miñano, Delgado Meco, Radomir Antic, Oscar “el profe” Ortega, Santi Denia, J.R. Sandoval, Velasco Carballo e bastantes máis profesionais deste mundo, dos cales aprendín moitas técnicas de traballo. É unha gran satisfacción poder rodearte de todas estas eminencias e poder aprender deles. Agradecer ao Comité Nacional de Entrenadores e ao Comité Madrileño de Entrenadores, polas oportunidades e actos os que me convidaron. Un auténtico pracer.

Diego Álvarez La Dehesa
O adestrador do Rosal intervindo nunha conferencia no Comité Olímpico Español

-Algunha mensaxe ou algo que Diego Álvarez queira transmitir a quen poida ler esta entrevista.

Gustaríame expresar que este mundo, o do fútbol, vai moito máis alá do que moita xente se poida imaxinar. Moito máis alá do que algúns pensan, escriben e publican… é máis complexo que todo iso. Un mundo, que como adoito dicir, ¡é infinito! Tanto a nivel de traballo coma modelos de xogo, sistemas, metodoloxía, etc, nunca se para de evolucionar.
Quero agradecerlle o apoio, dende aquí, en primeiro lugar, á miña noiva, Patri. Ela é a que me “aguanta”, me escoita e aconsella da mellor maneira. Estou seguro de que non é doado ser noiva dun “tolo” do fútbol.

Homenaxe a Diego Álvarez adestrador La Dehesa Madrid O Rosal web
Diego foi homenaxeado en Madrid polo seu labor ao fronte de La Dehesa

Tamén me gustaría agradecer o trato recibido por parte de La Dehesa, o club no que estiven este ano. Grazas aos xogadores e os seus afeccionados, grazas a Carlos Espada, o seu coordinador, polo seu trato cercano e axuda. Grazas, como dixen, aos Comités de Entrenadores, ás Federacións e aos seus dirixentes.

Grazas a Noticias O Rosal polo seguemento, xa que sen vós, sería imposible chegar a moita xente. ¡Noraboa polo voso traballo! Sempre estades ao pé do cañón, tanto cos deportistas da zona, como culturalmente, seguide así…

¡E por último, grazas a amigos/as, familia e xente cercana polo voso apoio… un pracer e ata pronto!

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada.

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies